مقايسه مولفه‌هاي خودتنظيمي بين معلولان و جانبازان ورزشكار و غيرورزشكار

اهداف: فعاليت ورزشي در بهبود كيفيت زندگي معلولان از اهميت ويژه اي برخوردار است و بهره مندي مطلوب از فعاليت ورزشي موجب سلامتي جسم و روح و بهبود روابط اجتماعي آنان مي شود. اين پژوهش با هدف مقايسه مولفه هاي خودتنظيمي بين معلولان و جانبازان ورزشكار و غيرورزشكار انجام شد. ابزار و روش ها: اين پژوهش توصيفي از نوع علي مقايسه اي در سال 1396 در بين كليه ورزشكاران و غيرورزشكاران معلول و جانباز جسمي حركتي شهر تبريز انجام شد. تعداد 151 نفر به شيوه نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند كه در دو گروه ورزشكار (78 نفر) و غيرورزشكار (73 نفر) قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در پژوهش مقياس خودتنظيمي ميلر و براون بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 22 و توسط آزمون هاي T مستقل و تحليل واريانس چندمتغيره انجام شد. يافته ها: بين گروه هاي ورزشكار و غيرورزشكار در خودتنظيمي كل و خرده مقياس هاي پذيرش، ارزيابي، راه اندازي، بررسي، برنامه ريزي، اجرا و سنجش تفاوت معني داري وجود داشت و در همه مولفه ها، ميانگين گروه ورزشكار از ميانگين گروه غيرورزشكار بيشتر بود (0/001=p). نتيجه گيري: ميزان خودتنظيمي در معلولان و جانبازان ورزشكار بالاتر از معلولان و جانبازان غيرورزشكار است.