بررسي كارايي روش‌هاي طبقه‌بندي تصاوير ماهواره‌اي در ارزيابي تغييرات كاربري اراضي شهري با استفاده از بهينه‌سازي مقياس در پردازش شي‌ءگرا (مورد: شهر اردبيل)

يكي از راه هاي تهيه نقشه هاي پوشش گياهي و كاربري اراضي، استفاده از داده هاي ماهواره اي و فرآيند طبقه بندي تصاوير است. با استفاده از تصاويرماهواره اي بررسي، شناخت و ارزيابي پديده هاي مختلف و استخراج اطلاعات لازم براي برنامه ريزي منابع زميني يا ساير مقاصد به سهولت انجام مي گيرد. هدف پژوهش مقايسه ميزان كارايي هفت روش رايج طبقه بندي نظارت شده داده هاي ماهواره اي در ارزيابي تغييرات كاربري اراضي با استفاده از تصاوير سنجنده TM و OLIماهواره لندست و IRS و اسپات5 و كوئيك برد و تركيب هاي رنگي متفاوتي از اين تصاوير جهت استخراج كاربري هاي اراضي زراعي، مناطق مسكوني و مناطق آبي با استفاده از پردازش شي گرا مي باشد. ابتدا نمونه هاي آموزشي در پنج كلاس كاربري به وسيله نرم افزار ايكاگنيشن با استفاده از بهينه سازي مقياس سگمنت سازي با استفاده از تركيب هاي رنگي متفاوت و ضرايب شكل و فشردگي استخراج شد. مقياس مناسب جهت سگمنت سازي براي اراضي زراعي، مقياس 50 ، براي عوارض انساني 8 و در نهايت براي مناطق آبي 10 به دست آمد. سپس هر تصوير به طور جداگانه با استفاده از هفت روش طبقه بندي (مانند روش شبكه عصبي) و نمونه هاي مستخرج، طبقه بندي شده و ميزان كارايي هر روش با محاسبه دو شاخص صحت كلي و ضريب كاپا بررسي گرديد. نتايج به دست آمده نشان دهنده ميزان دقت هر يك از روش هاي طبقه بندي بوده كه شبكه عصبي با دقت كلي 475/94 و ضريب كاپاي 095/92 به عنوان دقيق ترين روش طبقه بندي انتخاب شد. اين نتايج نشان مي دهد كه برداشت نمونه هاي تعليمي با دقت مناسب از طبقات موجود در تصاوير و همچنين بررسي ميزان احتمال تعلق هر يك از پيكسل هاي تصاوير ماهواره اي به اين طبقات، به خوبي مي تواند در طبقه بندي گروه هاي موجود در منطقه مفيد واقع شود.