توجيه ساختاري به مثابه دستاورد درون گروي آئودي

تحليل سه جزئي متعارف درباره معرفت، معرفت را «باورِ صادقِ موجه» مي‌داند و ضابطه ي معرفت را تحقق سه شرط باور، صدق، و توجيه معرفي مي‌كند. در اين ميان شرط توجيه بيش از دو شرط ديگر محل بحث بوده است. معرفت شناسان عموماً توجيه را در دو قسم توجيه باوري و توجيه وضعيتي پيگيري مي كنند. ليكن آئودي، توجيه را چهار قسم مي داند؛ توجيه باوري، توجيه وضعيتي، توجيه گزاره اي و توجيه ساختاري. توجيه ساختاري نوآوري و حاصل ديدگاه درون‌گروانه ي آئودي به توجيه است. درونگروي و برون‌گروي دو ديدگاه رقيب در تبيين معرفت و توجيه هستند. آئودي در توجيه قائل به درونگروي مبتني بر دسترسي اقلّي است و توجيه ساختاري ثمره ي ديدگاه خاص وي به توجيه است. با عنايت به اينكه، يكي از انتقادات مهم برون‌گروان به درون‌گروي، نامتعيّن و ذهني دانستن آن است، پيامد نوآوري آئودي، صورت بندي و تعيّن توجيه در رويكرد درون گروانه به عنوان يك فرآيند از ابتدا تا رسيدن به توجيه باوريِ مورد نياز براي معرفت، و در نتيجه تقويت ديدگاه درون گروي به توجيه در مقابل برون گروي است. در اين پژوهش از روش تحليل محتوا استفاده شده است.