معنويت براي كودكان در عرفان اسلامي با تكيه بر ديدگاه آيت‌الله شاه‌آبادي(س) و امام خميني(ره)

معنويت از مفاهيمي است كه در عصر حاضر مورد توجه ويژه قرارگرفتهو اكنون در مورد كودكان نيز به كار برده مي شود. معنويت از مفاهيم كليدي ديني است و بر مباني، ساختار و روشهاي معين ديني استوار است. در عرفان اسلامي نيز معنويت نقش كانوني ايفا ميكند. با توجه به بحث هاي تخصصي معمول در حوزه معنويت، جاي آن دارد كه نسبت آموزه‫هاي طرح شده در جهان معاصر در باره معنويت براي كودكان با آموزه‫هاي عرفان اسلامي سنجيده شود. اين نوشتار با محدود كردن دامنه پژوهش به دو عارف متاله حضرت آيت الله شاه آبادي(س) و امام خميني(ره)، بررسي تطبيقي مباني و آموزه‫هاي معنويت براي كودكان، كه امروزه در جهان مطرح شده و مباحث متناظر اين مفهوم در عرفان اسلامي را مورد پژوهش قرارداده است. بديهي است معنويت براي كودكان به طور مستقل و مجزا در آراء اين بزرگواران وجود ندارد، اما پژوهش و مطالعه در آثار ايشان نشان داد كه تعريف معنويت، پرداختن به آموزشهاي معنوي براي كودكان، مباني و روشهاي آن، از آثار ايشان قابل استخراج است. معنويت براي كودكان در عرفان اسلامي به لحاظ مباني و اهداف، با آنچه از مباني غيراسلامي منشعب شده، تفاوت مييابد هرچند در روشها و مصاديق، شباهت‫هايي ديده مي‫شود.