امكان معرفت عقلي به خداوند متعال از منظر حكيم سبزواري

به‌طور معمول در آثار فلسفي مسلمين، معرفت‌پذيري خداوند به‌صورت مستقل مورد بررسي قرار نگرفته است بلكه در بيشتر موارد به‌عنوان يك اصل موضوع تلقي گشته است. حكيم سبزواري علي‌رغم رويكرد منتقدانه‌اي كه در نسبت با انديشه‌هاي تعطيل‌گرايانه اتخاذ نموده، عقل را بدون مدد الهي عاجز از معرفت خداوند مي‌داند و بيان مي‌كند آنچه كه خداوند را از طريق براهين مي‌شناسد، عقلي است كه به نور خداوند تقويت گشته است و در عين حال عقل از نيل به كنه ذات خداوند ناتوان است، بدان‌جهت كه علم حصولي اكتناهي منوط به حصول تام ماهيت معلوم براي عالم است و خداوند به سبب تنزه از ماهيت از دسترسي عقول مبرا مي‌باشد. حكيم سبزواري در تبيين نظريه خويش علاوه بر اقامه استدلال، به روايات صادره از ناحيه عصمت و نيز بيانات اهل معرفت استشهاد نموده است.