بررسي نقش ميانجي گري اضطراب پيشرفت تحصيلي در رابطه بين كنترل روان شناختي والدين و درگيري تحصيلي داوطلبان ورود به دانشگاه

اين پژوهش با هدف بررسي نقش ميانجي‌گري اضطراب پيشرفت تحصيلي در رابطه بين كنترل روان‌شناختي والدين و درگيري تحصيلي، انجام شد. جامعۀ آماري شامل كليه دانش‌آموزان سال آخر مقطع متوسطه شهرستان اهواز بود كه در سال تحصيلي 98-1397 داوطلب ورود به دانشگاه بودند كه از بين آن‌ها 353 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند؛ و به پرسشنامه‌هاي كنترل روان‌شناختي والديني، اضطراب پيشرفت و درگيري تحصيلي پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش مدل يابي معادلات ساختاري تحليل شدند؛ و به‌منظور تعيين پايايي ابزار از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد. نتايج نشان داد رابطه مستقيم كنترل روان‌شناختي والدين با اضطراب پيشرفت تحصيلي (0.01≤ P, 0.28= β) و رابطه اضطراب پيشرفت تحصيلي و درگيري تحصيلي (0.01≤ P, 0.20 = β)، معني‌دار بود. همچنين اضطراب پيشرفت تحصيلي رابطه بين كنترل روان‌شناختي والدين و درگيري تحصيلي را به‌صورت كامل ميانجي‌گري كرد. درنتيجه مي‌توان با كاهش كنترل روان‌شناختي توسط والدين ميزان اضطراب پيشرفت تحصيلي را كاهش و درنتيجه آن درگيري تحصيلي دانش‌آموزان را بهبود بخشيد.