اثر تقارب هاي متفاوت گوتا پركا بر ميزان ريزنشت اپيكالي كانال هاي پر شده دندان انسان

Effect of Different Tapered Gutta Percha Cones in Apical Microleakage of Human Root Canal Obturation

سابقه و هدف: گوتاپركا به عنوان ماده اصلي پركننده كانال، مورد قبول عموم است. مخروط‌هاي استاندارد گوتاپركا در درجه تقارب‌هاي 10-2درصد موجود مي‌باشند. هدف از انجام اين پژوهش، مقايسه ريزنشت اپيكالي كانال‌هاي پر شده با مخروط‌هاي گوتاپركا با درجه‌ي تقارب‌هاي مختلف با استفاده از روش نفوذ پروتئين است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه ﺗﺠﺮﺑﻲ آزمايشگاهي، 96 دندان قدامي تك كانال ماگزيلا انتخاب شد. سپس تاج اين دندان‌ها جدا گرديد و نمونه‌ها، با استفاده از فايل روتاري پروتيپر آماده‌سازي شدند. دندان‌ها به شش گروه آزمايشي 15 تايي و دو گروه كنترل 3 تايي تقسيم شدند. در هريك ازگروه‌ها پركردن كانال‌ها با استفاده از مستر كن با تقارب‌هاي متفاوت (4-2و6) درصد و كن فرعي با تقارب‌هاي متفاوت (2 و4) درصد با روش تراكم جانبي انجام شد سپس ميزان ريزنشت پروتئين در هر نمونه با استفاده از آزمون‌هاي كروسكال واليس و من ويتني بررسي شد. يافته‌ها: در مقايسه هر 6 گروه با هم، تفاوت معني‌دار بود (001/0< P). كم‌ترين ريزنشت در گروه مستركن 2 درصد و كن فرعي 2 درصد و بيش‌ترين ريزنشت در گروه مستركن 4 درصد و كن فرعي 2 درصد، مشاهده شد. استنتاج: در چارچوب مطالعه حاضر، استفاده از مستركن 2 درصد به همراه كن فرعي 2 درصد، كم‌ترين بروز ريزنشت را در پي دارد. هرچندكه كن اصلي 6 درصد به همراه كن فرعي 4 درصد نتايج خوبي به همراه داشت.

Background and purpose: Gutta-percha is generally accepted as the main canal filler. Standard gutta-percha cones are available in 2-10% tapers. The purpose of this study was to compare apical microleakage of canals obturated with different tapers of gutta-percha, using the protein penetration technique. Materials and methods: In this study, 96 maxillary anterior teeth were selected and were prepared by protaper rotary files. The teeth were divided into six experimental groups (n=15) and two control groups (n=3). All groups were obturated with different tapered master cone (2-4-6%) and accessory cone (2-4%) by lateral condensation technique. Protein microleakage was measured in each sample. Data was analyzed applying Kruskal-Wallis test and Mann Whitney test. Results: Statistical analysis showed significant differences between all experimental groups (P<0.001). The least levels of microleakage were seen in the group treated with 2% master cone and 2% accessory cone, while the highest levels were found in teeth obturated with 4% master cone and 2% accessory cone. Conclusion: In this study, 2% master cone and 2% accessory cone caused least microleakage, but the 6% master cone and 4% accessory cone also showed good results.