بررسي عملكرد‌‌ مدل‌هاي سري زماني خطي SARIMA و غيرخطي SETAR در پيش‌بيني سرعت باد ماهانه ايستگاه سينوپتيك اهواز

در پژوهش حاضر باتوجه به اهميت پيش‌بيني سرعت باد كه يكي از عوامل مهم به خصوص در بحث تبخير در حوزه آبخيزه، در احداث سازه‌‌‌هاي آبي و حوضچه‌‌‌هاي سدها‌‌ مي‌باشد لذا براي اين منظور از مدل‌هاي سري زماني خطي SARIMA و غيرخطي SETAR جهت پيش‌بيني سرعت باد ماهانه ايستگاه سينوپتيك اهواز‌‌ با طول دوره آماري 22 (سال2002 -1988)‌‌ استفاده‌ گرديد . مدل‌هاي ساريما مناسب برازش‌يافته بر اساس‌‌ توابع خودهمبستگي و خودهمبستگي جزيي و آزمون استقلال باقيمانده‌هاي مدل (ليجانگ- باكس) انتخاب شدند.‌‌ هم‌چنين جهت تشخيص كفايت مدل‌‌‌هاي SETAR از آزمون استقلال باقيمانده‌هاي مدل (لجونگ- باكس) بهره گرفته شد نتايج ارزيابي مدل‌هاي برازش‌يافته نشان داد كه مدل‌ SETAR(2;6,2) با مقادير ضريب تعيين‌‌ 0/74 در مقايسه با مدل خطي SARIMA داراي دقت قابل قبولي در پيش‌بيني سرعت باد ماهانه ايستگاه سينوپتيك اهواز مي‌باشد.