بررسي عوامل مؤثر بر شدت انرژي با تأكيد بر اثر شكست ساختاري در ايران

امروزه با توجه به اهميت انرژي و محدوديت منابع آن در جهان، شدت انرژي بيش از پيش مورد توجه محققان و سياست گذاران اقتصادي قرار گرفته است. هدف اصلي اين مطالعه، بررسي تأثير شكست ساختاري بر اثرگذاري عوامل مؤثر بر شدت انرژي در ايران طي دوره 92-1349 بوده است. در اين پژوهش براي برآورد ضرايب مدل، از روش همجمعي حداقل مربعات معمولي كاملاً اصلاح شده (FMOLS) استفاده گرديد و مشخص شد كه قيمت انرژي و سرمايه گذاري مستقيم خارجي، اثر منفي و سهم ارزش افزوده صنعت، اثر مثبت و معني داري بر شدت انرژي دارند. سپس شكست ساختاري به وسيله متغير مجازي وارد مدل شد و مشخص گرديد شكست ساختاري سال 1366، اثرگذاري قيمت انرژي و سهم ارزش افزوده صنعت را كاهش داده است كه نشان از كاهش كشش قيمتي شدت انرژي و افزايش بهره وري بخش صنعت پس از شكست ساختاري دارد، ولي شكست مذكور، تأثير معني داري بر اثرگذاري سرمايه گذاري مستقيم خارجي بر شدت انرژي نداشته است.