عناصر تشكيل ‌دهنده نماها و جداره هاي شهري

در گذشته‌اي نه چندان دور، ساختمان‌ها، نه تنها از جنبه انفرادي و معطوف به خود، زيبا، شكيل و مطابق با اصول زيباشناختي بصري طراحي مي‌شدند، بلكه در كمال احترام به بناهاي پيراموني، در زمينه طرح جاي مي‌گرفتند. اين در حالي است كه منظر شهرهاي امروز ايران بي‌نظم، آشفته و نابه سامان است و اين موضوع، ناشي از همنشيني ناهمگون و نامتجانس كالبد (فرم، شكل، نما)، فعاليت و فضا (اتفاقات درون شهر) در مقياسي كلي و در مقياس‌هاي خردتر، ناشي از عدم هماهنگي و تناسب در تركيب عناصر (اجزا و اركان) بناهايي است كه در كنار يكديگر شكل گرفته‌اند و به نماي شهري شكل داده‌اند. فراموشي جداره و نماي ساختمان‌ها و شهر به‌عنوان عضوي از منظر بصري شهر، تلقي و طراحي جداره خارجي ساختمان به‌عنوان سطح صاف و يكدست به همراه برخي الحاقات تزييني، ناديده گرفتن و عدم شناخت عناصر تشكيل‌دهنده آن و غيره از دلايل ظهور مسأله مذكور است. عناصر و اجزايي كه با ناديده گرفتنشان، كيفيت بصري و زيباشناسانه جداره‌ها و نماهاي ساختمان‌ها و از آن ره، نماي شهري از بين رفته و تا حد سطحي منبعث از طراحي عملكردي داخل ساختمان تنزل كرده است. در اين نوشتار به روش توصيفي و با استنتاج نتايج كاربردي، با هدف بازيابي و معرفي نقش هريك از اجزاي متشكله نما و جداره ساختمان و شهر، بر پايه مرور متون و اسناد مرتبط در اين زمينه، به بررسي آراء و نظرات صاحب‌نظران پرداخته شده است. پس از اين بررسي، نتايج پژوهش، به صورت برآيندي از تمام نظرات مطرح شده، در قالب چارچوبي براي شناسايي عناصر تشكيل‌ دهنده نماي ساختمان و شهر ارائه شده ‌است.