ويژگي‌هاي فنوتيپي و ژنوتيپي جدايه‌ هاي طيوري پاستورلا مولتوسيدا در برخي استان ‌هاي ايران

پاستورلوز طيور پرندگان اهلي و وحشي را در بسياري از نقاط جهان مبتلا مي‌كند. پژوهش حاضر با هدف جداسازي و بررسي ويژگي‌هاي فنوتيپي و ژنوتيپي باكتري پاستورلا مولتوسيدا از جمعيت مرغ، بوقلمون، غاز و اردك‌هاي مناطق مختلف استان‌هاي مازندران، گيلان، آذربايجان شرقي و خوزستان طراحي گرديد. بدين‌منظور بعد از جمع‌آوري تعداد 701 نمونه سوآب نايي، با استفاده از روش‌هاي مبتني بر كشت، 12 (7/1%) جدايه مظنون به پاستورلا مولتوسيدا از اين نمونه‌ها جداسازي گرديد كه با به‌كارگيري پرايمرهاي اختصاصي ژن kmt1، 7 (99/0%) جدايه‌ها تأييد مولكولي شدند. آزمايش‌هاي تعيين بيوتيپ، تمامي جدايه‌ها را متعلق به پاستورلا مولتوسيدا تحت‌گونه مولتوسيدا نشان دادند. بر اساس نتايج آزمايش‌هاي تعيين تيپ كپسولي و شناسايي عوامل حدت جدايه‌ها با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي، 5 (4/71%) جدايه به‌عنوان سروتيپ A و 2 (5/28%) جدايه نيز به‌عنوان غيرقابل تيپ‌بندي شناسايي شدند. همچنين اين آزمايش‌ها نشان داد كه 4/71% جدايه‌ها ژن‌هاي حدت sodC، hgbA، hgbB، nanB، nanH و ptfA دارند و 1/57% از آن‌ها نيز ژن‌هاي حدت ompH، oma87، exBD-tonB و pfhA دارند؛ ليكن هيچ‌كدام از آن‌ها حاوي ژن‌هاي toxA و soda نبودند. نتايج آزمايش تعيين الگوي مقاومت دارويي جدايه‌ها به روش انتشار ديسك، نشان داد همه جدايه‌ها (100%) نسبت به سفالكسين، فلوميكوئين، فلورفنيكل، تري‌متوپريم- سولفامتوكسازول، سولتريم و فسفومايسين حساس هستند ولي نسبت به كلوگزاسيلين مقاومت نشان دادند. نتايج بررسي حاضر بيانگر شيوع پايين پاستورلا مولتوسيدا در ميان طيور موردبررسي در محدوده‌هاي جغرافيايي تحت‌مطالعه است (05/0 P)، با اين همه در مقايسه با پژوهش‌هاي پيشين، مقاومت سويه‌هاي جداشده نسبت به برخي عوامل ضدميكروبي از جمله آنتي‌بيوتيك‌هاي پني‌سيليني افزايش يافته است.