تغييرات پروفايل متابوليك گوساله ‌هاي هلشتاين متعاقب تجويز عضلاني دگزامتازون و ايزوفلوپردون

اختلالات متابوليكي يكي از مهم‌ترين عوارض جانبي گلوكوكورتيكوئيدهاست. در اين پژوهش 10 راس گوساله به ظاهر سالم 8-6 ماهه نژاد هلشتاين به دو گروه مساوي تقسيم شدند. به گروه اول دگزامتازون و به گروه دوم ايزوفلوپردون با دوز 1 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن به‌صورت عضلاني در دو روز متوالي تزريق شد. نمونه‌هاي خون از دو گروه مورد مطالعه در روزهاي صفر، 1، 2، 3، 5 و 7 اخذ و سرم‌ها جدا شد. ميزان گلوكز، بتا-هيدروكسي بوتيريك اسيد، اسيدهاي چرب غيراستريفيه، كلسترول، تري‌گليسريد و ليپوپروتئين‌هاي با چگالي زياد، كم و بسياركم در نمونه‌هاي سرم جمع‌آوري شده سنجش شد.. گلوكز به طور معني‌داري پس از تزريق دو دوز دارو افزايش پيداكرد (05/0 P). ايزوفلوپردون نسبت به دگزامتازون غلظت گلوكز را به طور معني‌دار و به مقدار بيشتري افزايش داد (05/0 P). غلظت سرمي بتا-هيدروكسي بوتيريك اسيد و اسيدهاي چرب غيراستريفيه نيز به طور معني‌داري در گروه‌هاي دگزامتازون و ايزوفلوپردون افزايش يافت (05/0 P). سطح بتا-هيدروكسي بوتيريك اسيد و اسيدهاي چرب غيراستريفيه در سرم در گروه ايزوفلوپردون نسبت به گروه دگزامتازون به طور معني‌داري بالاتر بود (05/0 P). سطح سرمي شاخص‌هاي ليپيدي نيز پس از تزريق دو دارو به طور معني‌داري افزايش يافت (05/0 P) و غلظت ليپيدها متعاقب تزريق ايزوفلوپردون درمقايسه با دگزامتازون با افزايش بيشتري همراه بود. دگزامتازون و ايزوفلوپردون مسيرهاي متابوليكي گوساله‌هاي هلشتاين را دچار تغيير مي‌كنند كه مي‌تواند به‌عنوان بخشي از عوارض جانبي اين داروها به شمار آيد.