تأثير انواع مالكيت در ايجاد اثر تمايلي در صندوق‎هاي سرمايه‎گذاري مشترك بورس اوراق بهادار تهران

در اين پژوهش با استفاده از داده‌هاي مربوط به 24 صندوق سرمايه‎گذاري مشترك پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، در دورۀ زماني 1389 تا 1393 به بررسي تأثير انواع مالكيت در ايجاد اثر تمايلي در اين صندوق‎ها با به كارگيري روش تخمين حداقل مربعات تعميم‎يافتۀ برآوردي (EGLS) و روش تخمين گشتاورهاي تعميم‎يافته (GMM) پرداخته شده است. نوع مالكيت به چهار طبقه شامل مالكيت خارجي، مالكيت شركتي، مالكيت نهادي و مالكيت مديريتي دسته‎بندي شده است. نتايج آزمون هم‎جمعي كائو حاكي از وجود رابطۀ بلندمدت ميان متغيرهاي پژوهش است. بر اساس نتايج تخمين‌هاي روش EGLS و GMM مي‎توان گفت ارتباط مثبت و معناداري ميان مالكيت نهادي با رفتار مبتني بر اثر‌ تمايلي در صندوق‎هاي سرمايه‌گذاري مشترك وجود دارد و همچنين ارتباط منفي معناداري ميان مالكيت مديريتي با اثر ‌تمايلي در اين صندوق‎ها برقرار است؛ اما ميان مالكيت شركتي و اثر تمايلي در اين صندوق‎ها ارتباط معناداري مشاهده نشد.