اثر كودهاي آلي و شيميايي در مراحل مختلف فنولوژيك بر برخي خصوصيات كمي و كيفي سورگوم علوفه‌اي اسپيدفيد (Sorghum bicolor L. Var. Speed Feed)

با در نظر گرفتن اهميت استفاده از كودهاي آلي در كشاورزي پايدار، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي، در مزرعه ايستگاه تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي خوي، طي سال زراعي 95-1394 اجرا گرديد. فاكتور اول شامل زمان محلول پاشي در سه مرحله شش برگي، ساقه دهي و پيش از گلدهي سورگوم و فاكتور دوم شامل محلول پاشي جلبك (عصاره جلبك دريايي40% ، نيتروژن 8%، پتاسيم 22%، فسفر 18%، آمينو اسيد، آلجينيك و سيتوكينين، 5 در هزار)، 101) HBمحرك رشد، 1 در هزار)، ماكروNPK)  202020، 2 در هزار)، آب و شاهد بود. با اعمال محلول پاشي در هر سه مرحله، ميزان فيبر خام، فيبر محلول در شوينده اسيدي و خنثي كاهش يافت و در مقابل قابليت هضم علوفه افزايش نشان داد. محلول پاشي با جلبك و 101HB در مرحله ساقه دهي در مقايسه با محلول پاشي با آب و شاهد در هر سه مرحله سبب افزايش  14% قابليت هضم و 105% قند محلول گرديدند. محلول پاشي جلبك دريايي در مرحله ساقه دهي، بيشترين ميزان پروتئين خام (16.48) را به خود اختصاص داد. محلول پاشي كودهاي مايع در مرحله شش برگي و ساقه دهي با افزايش 34% نسبت به محلول پاشي با آب و شاهد در هر سه مرحله، بيشترين شاخص سطح برگ را داشتند. محلول پاشي جلبك و 101HB  در مرحله ساقه دهي به ترتيب با افزايش 54 و 46 درصدي عملكرد، بالاترين گروه آماري بودند . بهره گيري از كودهاي آلي علاوه بر بهبود كيفيت و سودآوري براي كشاورز، قدمي مهم در جهت پيشبرد كشاورزي پايدار بوده و قابل توصيه مي باشد.