طراحي الگوي بازاريابي آموزش عالي در ايران؛ مدلي برآمده از نظريۀ داده‌ بنياد

هدف پژوهش حاضر، ارائۀ الگوي بازاريابي آموزش عالي در ايران است تا سيستم آموزشي با به‌كارگيري آن در ارائۀ خدمات آموزشي آگاهانه، هدفمند و تخصصي تر عمل كند. روش پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ شيوۀ گردآوري داده ها، آميختۀ اكتشافي است كه به‌طور خاص از روش داده‌بنياد اشتراوس و كوربين استفاده شده است. جامعۀ آماري شامل سه گروه مديران دانشگاهي (رؤساي دانشگاه ها، معاونان دانشگاه، رؤساي دانشكده ها، معاونان دانشكده و مديران گروه ها)، سياست‌گذاران آموزش عالي و متخصصان دانشگاهي در حوزۀ بازاريابي است كه به‌روش نمونه گيري گلولۀ ‌برفي با 39 نفر از رؤسا و مديران مؤسسه‎هاي آموزش عالي مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته انجام شد. براي تحليل داده ها از كدگذاري باز، محوري و انتخابي استفاده شد. يافته ها نشان داد الگوي احصاشده از 6 مؤلفۀ اصلي، 11 زير مقوله و 97 گويه شامل شرايط علّي (عوامل درون و برون سيستمي)، عوامل زمينه اي (سياست گذاري كلان آموزشي و خصوصي سازي مؤسسه‎هاي آموزشي)، مقوله‎ محوري (بازاريابي آموزش عالي)، راهبردها (سطح خرد و كلان)، مداخلات محيطي (نقش دولت، عوامل اجتماعي ـ فرهنگي و عوامل اقتصادي) و پيامدها (فردي، سازماني و اجتماعي) تشكيل شده است.