مدلي براي سنجش سطح مدرنيته سياسي دردولت-ملت هاي جديد

اين مقاله مدلي را براي بررسي و مقايسه مدرنيته‌هاي سياسي در دولت ملت‌ها پيشنهاد مي‌كند. پرسش اين است كه: اگر خطوط متفاوتي براي مدرن شدن سياسي مردم و دولت‌ها وجود دارد، چگونه مي‌توان اين خطوط را نشان داد؟ راه‌حل اين مطالعه، مكان‌يابي وضعيت سياسي دولت ملت‌ها در دستگاه مختصاتي با چهار محور و درواقع چهار طيف از تعيين / عدم تعيين حق سرنوشت، توزيع مسالمت‌آميز / خشونت‌آميز قدرت، مشاركت محدود / همگاني در سياست، نهادمندي / نانهادمندي سياسي است. بنا به اين دستگاه مفهومي، مي‌توان مسيرهاي مختلفي را درحركت از وضعيت پيش مدرن به وضعيت مدرن، ترسيم نمود. مسيرهايي متعدد كه ممكن است متفاوت و حتي تكينه باشند. با توجه به امكانات اين مدل، مي‌توان ضمن مقايسه دولت‌ملت‌هاي مختلف بدون فرو كاستن مقايسه به تكامل‌گرايي، در انواع آينده‌هاي باورپذير، سياست‌هايي جايگزين را تدوين نمود و به‌جاي منطق پيش‌بيني، از منطق آينده‌پژوهانه در سياست‌گذاري كمك گرفت.