بررسي ساختار عاملي، پايايي و روايي مقياس نگرش هاي مسير شغلي بي مرز

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي ساختار عاملي، پايايي و روايي مقياس نگرش هاي مسير شغلي بي مرز در كاركنان انجام شد. روش: جامعه آماري پژوهش، كليه ي كاركنان شركت هاي مهندسي شهر اصفهان بود. نمونه شامل ۲۰۰ نفر از كاركنان(۷۸ زن و ۱۲۲مرد) بود كه به روش نمونه گيري خوشه­اي­ انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل مقياس نگرش هاي مسير شغلي بي مرز و مقياس شخصيت پيشتاز(PPS)  بود.يافته ها: داده ها با استفاده از آزمون هاي تحليل عاملي، همبستگي و تحليل واريانس چند متغيري تحليل شد. نتايج تحليل عاملي نشان داد، ذهنيت بي مرز و ترجيح تحرك سازماني دو عامل مجزا و مستقل از يكديگر مي باشند. همبستگي  مقياس ذهنيت بي مرز با مقياس شخصيت پيشتازPPS)) ۵۰/۰به دست آمد اما بين ترجيح تحرك سازماني و شخصيت پيشتاز ارتباطي به دست نيامد( 0/05P). همساني دروني اين مقياس با استفاده از آلفاي كرونباخ در مقياس ترجيح تحرك سازماني۷۶/۰ و در مقياس ذهنيت بي مرز۸۴/۰و ضريب باز آزمايي به فاصله ي سه هفته در مقياس ترجيح تحرك سازماني۹۱/۰و در مقياس ذهنيت بي مرز۹۰/۰به دست آمد. همچنين از سويي ديگر نتايج  تحليل واريانس چند متغيره نشان داد كه مردان در مقياس ذهنيت بي مرز و زنان در مقياس ترجيح تحرك سازماني نمرات بالاتري داشتند. نتيجه گيري: به طور كلي مي توان از مقياس نگرش هاي مسير شغلي بي مرز به عنوان ابزاري معتبر جهت سنجش نگرش به مسير شغلي بي مرز استفاده كرد.