پيامد هاي روانشناختي بيكارشدگي و راهبرد هاي عملي تصميم گيري شغلي بازگشت به كار

هدف پژوهش حاضر بررسي پيامدهاي روانشناختي بيكارشدگي و پيشنهاد راهبردهاي عملي تصميمگيري شغلي بازگشت به كار بود كه مشكلات و نيازهاي رواني و اجتماعي بيكارشدگان جوياي كار مورد بررسي قرار گرفت و نيازهاي آنان در مسير اقدام براي تصميم گيري شغلي كارآمدشناسايي شد. طرح پژوهش كيفي و براساس نظريه داده بنياد (نظريه زمينه اي) بود.جامعه پژوهش شامل بيكارشدگان جوياي كار و تحت پوشش بيمه بيكاري بودند. شركت كنندگان شامل تعداد 12 نفر بيكارشده بود كه از اين تعداد 6 نفر مرد و 6 نفر زن بودند كه دامنه سني 29 تا 45 سال و ميانگين سني 36 سال داشتندو همه ي آنها متاهل و داراي تحصيلات ديپلم تا ليسانس بودند كه به شيوه هدفمند و با توجه به قاعده اشباع در پژوهش شركت كردند.گردآوري اطلاعات با استفاده از مصاحبه نيمه ساختاريافته و گروه هاي كانوني و مشاهده انجام شد.يافته هاي حاصل ازتحليل داده ها نشان داد كه بيكارشدگان جوياي كاراز پيامدهاي روانشناختي بيكارشدگي ابعاد فقدان شغلي، انزواي اجتماعي، فقدان تصميم گيري شغلي كارآمد و فقدان امنيت شغلي را تجربه كردهاند.راهبردهاي عملي بازگشت به كار در بيكارشدگان جوياي كار شامل حمايت هاي روانشناختي، حمايت هاي اجتماعي و مددكاري اجتماعي، همچنين شامل حمايتهاي راهنمايي و مشاوره شغلي است. چراكه در انتخاب هدف و برنامه مناسب شغليابي و كسب مهارت، جهت تصميم گيري كارآمد شغلي مشكل دارند و نيازمند آموزش به منظور ارزيابي مجدد توانايي هاي خود، انتخاب هدف و برنامه ريزي مناسب، جمعآوري درست اطلاعات شغلي، ارتقاي مهارت حل مساله و در نهايت تصميم گيري شغلي كارآمد هستند كه مستلزم داشتن خودكارآمدي تصميم گيري شغلي است.