بررسي تطبيقي موجبات فسخ نكاح در فقه اماميه و حقوق پاكستان

انحلال رابطۀ زوجيت فقط در مواردي خاص و آن هم در شرايطي كه در فقه و قانون پيش‌بيني شده‌است، صورت مي‌گيرد. در فقه اماميه و حقوق پاكستان كه در حوزۀ شريعت براساس فقه حنفيه است، موجبات فسخ نكاح به‌طوركلي به سه قسم تقسيم شده‌است: دستۀ اول: خيار عيب، دستۀ دوم: خيار تدليس، دستۀ سوم: تخلف از شرط صفت. اين پژوهش به‌صورت توصيفيتحليلي با رويكرد تطبيقي با هدف آشنايي و برجسته‌كردن وجوه اشتراك و افتراق موجبات فسخ نكاح در فقه اماميه و حقوق كشور پاكستان تهيه و تنظيم شده‌است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه در فقه اماميه براي فسخ نكاح مراجعه به دادگاه به‌جز عيب عنن لازم نيست و جنون تنها عيب مشترك در زوجين است؛ اما در احوال شخصيه پاكستان علاوه‌بر جنون، جذام و برص نيز جزو عيوب مشترك زوجين به‌شمار مي‌روند و براي انحلال رابطۀ زوجيت بنابر عيوب مشترك و تخلف از شرط صفتي كه در ضمن عقد گنجانده شده‌باشد، مراجعۀ زوجين به دادگاه الزامي دانسته شده‌است.