نقش زبانشناسي در شناخت وقف و ابتدا در قرآن

دانش هاي زباني را بايد از جمله دانش هاي مؤثر در وقف و ابتدا به شمار آورد. از آنجا كه اين دانش ها با گذر زمان تغيير و تحول يافته‌اند، زبانشناسي جديد مي تواند تحولي در شيوه آموزش و تحليل اين علم پديد آورد. در اين نوشتار تأثير زبانشناسي جديد در دانش وقف و ابتدا، با شيوه توصيفي ـ تحليلي بررسي شده است. نتيجه اين تحقيق حاكي از آن است كه موارد وقف، با تقسيم زبان به گروه، جمله، جمله مستقل و بند كاملاً مربوط است و در صورتي كه ملاك هاي روشني از اين تقسيم‌بندي ارائه شود، جايگاه وقف در آيات قرآن، به سادگي قابل تشخيص و آموزش خواهد بود.