رابطه باورهاي معرفت‌شناختي و جهت‌گيري‌هاي تدريس معلمان

هدف اصلي اين تحقيق شناسايي باورهاي معرفت‌شناختي و جهت‌گيري‌هاي تدريس معلمان دوره متوسطه استان خراسان رضوي (14643=N) كه در سال تحصيلي 90-89 مشغول به تدريس بودند و تبيين رابطه بين اين باورها و جهت‌گيري‌ها بود. داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه باورهاي معرفت‌شناختي شومر (1998) و پرسشنامه اصلاح‌شده جهت‌گيري‌هاي تدريس ساموئلوويچ (1999) از 403 نفر از معلمان جمع‌آوري و تحليل شد. نتايج نشان داد 53% معلمان داراي باورهاي معرفت‌شناختي خام و 55% داراي جهت‌گيري تدريس محور هستند و بين باورهاي معرفت‌شناختي و جهت‌گيري‌هاي تدريس آن‌ها همبستگي معني‌دار متوسط منفي وجود دارد.