معيار هاي طراحي ايستگاه‌هاي روزميني در سامان هي راه آهن شهري (مترو) از منظر پدافند غيرعامل برگرفته شده از پايان نامه اصول و ضوابط پدافند غير عامل در طراحي ايستگاه هاي روزميني مترو

هرچند در بسياري از خطوط متروي كشور، ايستگاه هاي روزميني درصد قابل توجهي را به خود اختصاص داده اند، بااين وجود در پژوهش ها و مطالعات علمي كمتر مورد توجه قرار گرفته اند. در مورد ايستگاه هاي زيرزميني شاخص هايي همچون قرارگيري در عمق زمين و قابليت بهره برداري چندمنظوره، باعث شده است كه پژوهشگران حوزه ي پدافند غيرعامل توجه خود را بيشتر به آن حوزه معطوف كنند، درحالي كه امنيت و پايداري عملكرد يك خط مترو، مستلزم تداوم عملكرد كل اجزاي آن است. استخراج و اولويت بندي معيارهاي طراحي معماري ايستگاه هاي روزميني از منظر پدافند غيرعامل و تشريح آن ها در قالب اصول و ضوابط طراحي، هدف اصلي اين تحقيق است. تحقيق حاضر در زمره ي تحقيقات توسعه اي است كه در مرحله ي جمع آوري اطلاعات و منابع نظري تحقيق از منابع كتابخانه اي و روش مشاهده، استفاده شده است و براي تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزارهاي SPSS و Expert Choice بهره برداري شده است. يافته هاي تحقيق بيانگر آن است كه از ميان اصول طراحي معماري، سه اصل بهره گيري از فرم بهينه، نماي مقاوم و شكل پذير، معماري داخلي ساده و خوانا، مؤثرترين و مهمترين اصول طراحي معماري با رويكرد دفاع غيرعامل است كه براي هركدام از آن ها تحليل لازم ارائه شده و ضوابطي در قالب الزام و ملاحظه مطرح گرديده است.