تأثير رويكرد درس پژوهي معلم بر تفكر انتقادي دانش‌آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير رويكرد درس پژوهي معلم بر تفكر انتقادي دانش‌آموزان مي باشد. روش انجام پژوهش نيمه تجربي، و جامعه آماري شامل دانش‌آموزان پايه چهارم مقطع ابتدايي ناحيه ۲ شهرستان زاهدان (دانش‌آموزان درس پژوه و غير درس پژوه) مي‌باشد. نمونه آماري ۶۰ دانش‌آموز پسر پايه چهارم مقطع ابتدايي (۳۰ نفر گروه آزمايش و ۳۰ نفر گروه كنترل) مي باشد. در اين پژوهش از روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شده و يك گروه به‌عنوان گروه آزمايش و يك گروه به‌عنوان گروه كنترل انتخاب گرديده است. ابزار اندازه‌گيري پرسش نامه استاندارد تفكر انتقادي فاسيون مي‌باشد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي تي تك گروهي و تي مستقل استفاده شده است. نتايج نشان داد كه سطح تفكر انتقادي دانش آموزان پسر در گروه كنترل و آزمايش در پس‌آزمون (بعد از اجراي رويكرد درس پژوهي) با هم تفاوت دارد. به اين معني كه اجراي رويكرد درس پژوهي توانسته است بر سطح تفكر انتقادي دانش‌آموزان تأثير بگذارد و باعث افزايش سطح تفكر انتقادي دانش‌آموزان در گروه آزمايش شود.