پژوهشي در سياق سورۀ مائده از طريق نظم فراخطي (با تأكيد بر آيات اكمال دين، ولايت و تبليغ)

نظريۀ پيوستگي متني و كاركرد واژه‌ها در متن، از رويكردهاي مهم زبان‌شناختي است. در اين جستار، علاوه بر روش انسجام خطي آيات، برآنيم با نگاهي نو به سورۀ مائده و به‌ويژه سه آيۀ اكمال دين، ولايت و تبليغ، هدف هدايتي سوره و ارتباط سياقي را با توجه به نظم فراخطي و شبكه‌اي اثبات كنيم. عوامل اثبات‌كننده در انسجام متني در سوره عبارت‌اند از: كشف و اثبات ارتباط معنايي و ساختاري ميان واژگان پركاربرد، كشف عناصر انسجام متن كه قادر مي‌سازد هر قطعه‌اي از گفتار يا نوشتار به عنوان يك متن واحد ايفاي نقش كند. اين عناصر عبارت‌اند از: استطراد، حسن مطلب و تكرار واژگان كليدي سوره. در نتيجه، با توسل به عوامل انسجام‌بخش متني، ارتباط سياقي در بخش‌هاي آيۀ اكمال دين و نيز در كل سورۀ مائده اثبات مي‌گردد و نظريۀ عدم ارتباط سياقي رد مي‌شود. در اين جستار از روش تحليلي بهره گرفته شده است.