رابطه رهبري معنوي و كيفيت زندگي كاري با توانمندسازي روانشناختي

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسي رابطه رهبري معنوي و كيفيت زندگي كاري با توانمندسازي روانشناختي كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان كردستان بود. روش شناسي: روش پژوهش توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش، كليه كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان كردستان مشتمل بر 84 نفر بود. با توجه به تعداد كم افراد جامعه از روش سرشماري استفاده گرديد و پرسشنامه بين همه كاركنان توزيع گرديد. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه هاي رهبري معنوي فراي و همكاران، كيفيت زندگي كاري والتون و توانمندسازي روانشناختي وتن و كمرون بود. روايي صوري و محتوايي پرسشنامه ها بوسيله ده نفر از اساتيد دانشگاهي تأييد شد. همچنين جهت بررسي پايايي پرسشنامه‌ها از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه مقدار آلفا براي پرسشنامه رهبري معنوي، 945/0، براي پرسشنامه كيفيت زندگي كاري، 910/0 و براي پرسشنامه توانمندسازي روانشناختي، 922/0 محاسبه شد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها نيز از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه استفاده شد. يافته ها: تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه بين رهبري معنوي و كيفيت زندگي كاري با توانمندسازي روانشناختي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش به مديران سازمان ها، از جمله اداره كل ورزش و جوانان استان كردستان پيشنهاد مي شود، با ايجاد فضاي رهبري معنوي و كيفيت زندگي كاري مطلوب، توانمندي روانشناختي كاركنان را تقويت كنند.