تأثير تغيير مربيان بر عملكرد باشگاه هاي فوتبال ليگ برتر ايران

چكيده: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تأثير تغييرات مربيگري بر عملكرد باشگاه‌هاي فوتبال ليگ برتر ايران بود. روش‌شناسي: جامعۀ آماري پژوهش، تمامي باشگاه‌هاي 12 دوره ليگ برتر فوتبال ايران (1380 تا 1392) بودند و نمونه آماري نيز شامل باشگاه‌هايي مي‌شد كه بيش از 3 فصل در ليگ برتر حضور داشتند. داده‌هاي پژوهش از بايگاني سازمان ليگ برتر و باشگاه فولاد مباركه سپاهان استخراج و بهبود يا تنزل رتبه باشگاه‌هاي فوتبال در هر فصل نسبت به فصل گذشته بر اساس تغيير يا عدم تغيير سرمربي باشگاه‌ها بررسي شدند. از آزمون‌هاي تجزيه و تحليل واريانس يك‌طرفه با آزمون تعقيبي گابريل و آزمون t مستقل براي تحليل داده‌ها در سطح معني‌داري كمتر از 05/0 استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه ثبات مربيگري تاثير معني‌داري بر بهبود عملكرد و تغييرات پياپي سرمربيان باشگاه نيز تأثير معني‌داري بر كاهش عملكرد باشگاه داشت. همچنين نتايج نشان داد تغيير سرمربي سبب 48/1 كاهش رتبه در جدول رده‌بندي ليگ برتر و ثبات سرمربي سبب 19/1 رتبه بهبود در رده‌بندي تيم شد. نتيجه‌گيري: به طور كلي، تحليل يافته‌هاي پژوهش از اين فرضيه حمايت كرد كه ثبات مربيگري با ايجاد زمان كافي براي سرمربيان جهت جذب بازيكنان مورد نظر و پياده كردن تاكتيك‌ها و فلسفۀ كاري خود، در نهايت سبب بهبود عملكرد باشگاه خواهد شد.