نسبت‌سنجي معرفت فطري با ساير ادراكات در نظام معرفت‌شناسي صدرالمتألهين

Comparison of Human Indigenous Knowledge with Other Perceptions in Sadr al-Mutuallihn's Epistemological System

در نظام معرفت‌شناسي صدرا ارتباط معرفت فطري با ساير ادراكات انسان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است به طوري كه وي از آن به عنوان سرمايه آغازين و رأس‌العلم ياد كرده است. صدرالمتألهين معرفت فطري را در قلمرو علم حصولي و حضوري با دو معناي نزديك به هم به كار برده است. در اين نظام، علم از سنخ وجود است و احكام وجود بر آن ساري و جاري است. لذا هر معرفتي كه از مرتبه وجودي متقدمي برخوردار باشد تقدم وجودي و معرفتي نسبت به ساير ادراكات انسان دارد. معرفت‌هاي غير فطري، به لحاظ معرفت‌شناختي و وجود‌شناختي وابستگي حقيقي و عيني با معرفت‌هاي فطري دارند. از طرفي بنا بر اتحاد عاقل و معقول، نفس در حركت جوهري خويش با مدركات خود اتحاد يافته و استكمال مي‌يابد. بنابراين بر اساس اصول حكمت صدرايي و با بكارگيري روش توصيفي تحليلي، مي­توان يافته ­هاي پژوهش را در اين دانست كه نسبت معرفت فطري در هر دو حوزه علم حضوري و حصولي با ساير ادراكات انسان در حركت اشتدادي نفس تفسير شده و نسبت آنها به تفاوت مراتب نفس باز مي‌گردد.

no abstract.