رابطۀ مصرف‌گرايي و نگاه كالايي به انسان با سياليت عشق در زندگي زناشويي

مصرف‏گرايي يكي از شاخصه‏هاي دنياي مدرن است كه به مصارف كالايي اكتفا نكرده و به ارتباطات و حتي ارتباط عاطفي زوجين نيز سرايت كرده است. هدف اين مقاله بررسي رابطۀ فرهنگ مصرف‏گرايي‏ كالايي بر مصرف‏گرايي‏ ارتباطي زوجين يا سياليت عشق است. اين نوشته از نوع توصيفي‌ـ تبييني است. روش اين بررسي پيمايش و جامعه آماري شامل همه زنان و مردان متأهل شهر تهران است كه از ميان آن‌ها 384 نفر به روش نمونه‏گيري خوشه‏اي چند‌مرحله‏اي انتخاب شدند و به پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم‏افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج در سطح اطمينان 95 درصد نشان داد بين مصرف‏گرايي و سياليت عشق رابطه معنادار وجود دارد. آزمون رگرسيون گام‌به‌گام نيز نشان داد متغيرهاي مستقل مصرف‏گرايي و نگاه كالايي به انسان، 10.1 درصد‏ از واريانس متغير سياليت عشق را پيش‏بيني مي‏كنند. اين يافته‌ها نشان‌دهندۀ آن است كه فرهنگ مصرف‌گرايي و نگاه كالايي به انسان مي‌تواند روابط بين زوجين را تحت تأثير قرار دهد و تداوم زندگي زناشويي را متزلزل كند.