بررسي تطبيقي بيداري اسلامي در اشعار اقبال لاهوري و عبدالله البردوني

No tille,No Abstract

يكي از دغدغه هاي ديرينه شاعران و نويسندگان در سراسر جهان اسلام و مسلمين انديشه بيداري اسلامي است كه هر شاعر در دوره خود در اين راه تلاش كرده، و وظيفه و هدف خود را به شيوه هاي مختلف به پايان رسانيده است. اين مقاله با بررسي ديوان دو شاعر؛ اقبال لاهوري اهل پاكستان و عبدالله البردوني از يمن با رويكردي تحليلي- توصيفي به اين نتيجه رسيده است كه انديشه هاي مشابه دو شاعر باعث اهداف مشترك آن ها يعني بيداري اسلامي شده است، و هر كدام به شيوه خاص خود آن را بيان مي كنند؛ عبدالله البردوني با سرودن اشعاري با مضامين ادبيات پايداري و اقبال لاهوري صراحتا در اشعار خود آن را به تصوير مي كشند. اين دو شاعر وحدت ميان مسلمانان را مهم ترين راز و اصل براي پيروزي مسلمانان در برابر استكبار جهاني مي دانند و از پيروانان خود مي خواهند كه از ميهن پرستي افراطي خودداري كنند و تمام سرزمين هاي اسلامي را جزء ميهن خود بشمارند.