بازتاب هايي از كتاب مقدس در اشعار سهراب سپهري

No tille,No Abstract

سهراب سپهري(1307-1359) از شاعران برجسته معاصر است كه در كنار دين اسلام، با ساير اديان نيز آشنايي داشته است و همين آشنايي، شعر او را سرشار از تلميحات متعدد و متنوع كرده است. بررسي تلميحات در اشعار سپهري، نشان دهنده آشنايي او با اديان مختلف است. اين آشنايي را مي توان مرهون مطالعات مداوم او در اين خصوص و نيز مسافرت هاي فراوان او به كشورهاي مختلف دانست. يكي از خاستگاه هاي عمده تلميحات در شعر سپهري، كتاب مقدس عهد عتيق (تورات) و عهد جديد (انجيل) است. بسامد اين تلميحات در مجموعه هاي نخستين، اندك است و به تدريج افزوني مي يابد. بيش ترين تلميحات به كتاب مقدس در مجموعه هاي «مسافر» و «حجم سبز» آمده است. تلميحات به تورات نسبت به تلميحات به انجيل، بسامد بيش تري دارد. اغلب اين تلميحات، تلميحاتي مضمر و با وابسته هاي اندك هستند. بيش ترين بازتاب كتاب مقدس در اشعار سپهري، مربوط به داستان آدم و حوا و خوردن ميوه ممنوعه است. هدف از اين مقاله كه به روش اسنادي و تحليل محتوا انجام گرفته است، بررسي و تحليل تلميحات به كتاب مقدس در «هشت كتاب» سهراب سپهري است.