تأثير زيارت بر تربيت اخلاقي

مقاله حاضر به بررسي مؤلفه‌ها و شاخص هايي مي‌پردازد كه باعث تأثير اخلاقي ـ تربيتي زيارت بر زائران مي‌شوند. اين مؤلفه‌ها تا پنج مورد شمارش شده‌اند. عامل نخست، اعتقاد و ايمان به زيارت‌شونده به عنوان پيامبر يا امام است. عامل دوم، عشق و علاقه زائر به مزور است و در واقع، زيارت بدون علاقه به مزور معنا ندارد. عامل سوم، شخصيت و جايگاه مزور است. عامل چهارم، برخورداري زائر از آمادگي پيشين از طريق اجتناب از گناه و استغفار از گناهان پيشين است. عامل پنجم، نيز احساس حضور در محضر مزور مي‌باشد كه از طريق شيوه‌هايي؛ مانند اذن دخول تقويت مي‌شود.