اثربخشي مداخله‌هاي جسمي روانشناختي چهارگانه بر ارتقاي حالت هاي روانشناختي مثبت و سلامت عملكردي زنان سالمند

مقدمه: امروزه اعمال مداخلاتي در جهت ايجاد بهزيستي روانشناختي بالا در سالمندان به دلايلي چون كاهش توانمندي جسمي و از دست دادن پايگاه‌هاي اجتماعي و شغلي در اولويت قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي مداخله‌هاي جسميروانشناختي چهارگانه بر ارتقاي مولفه‌هاي مثبت بهزيستي روانشناختي و سلامت عملكردي سالمندان انجام شده است. روش: نمونه شامل75 نفر از زنان 60-75سال شهر اصفهان بود كه در 5 گروه 15 تايي گمارده شدند و تحت مداخله هاي مربوط قرار گرفتند. مولفه هاي مثبت بهزيستي روان شناختي شامل تعامل اجتماعي، رضايت از زندگي، شادي، اميد به زندگي(انگيزش و گذرگاه) و سلامت عملكردي در پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري توسط آزمون‌هاي استاندارد و يا محقق ساخته سنجيده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس با اندازه‌هاي مكرر نشان داد كه اثر اصلي براي همه گروه‌ها در همه متغيرها معني‌دار است(0/001=P). همچنين براي متغير تعامل اجتماعي تأثير روش درماني الكساندر، و براي ساير متغيرها تأثير هر سه روش درماني (الكساندر، دوساهو و خاطره گويي)، بيشتر از ساير روش‌هاست. نتيجه‌گيري: جهت افزايش بهزيستي روانشناختي در سالمندي و بهبود تعاملات اجتماعي، اميد به زندگي، شادي، رضايت از زندگي و هم‌چنين ارتقاء سطح سلامت عملكردي سالمندان، به كارگيري مداخله‌هاي جسمي-روانشناختي مورد بررسي در اين پژوهش يعني تكنيك الكساندر، دوساهو و خاطره‌گويي توصيه مي‌گردد.