چيستي شهود اخلاقي (بررسي معنا و انواع شهود و شهود اخلاقي در آثار فيلسوفان)

اين مقاله به تبيين اصطلاح «شهود اخلاقي» در فلسفه مي‌پردازد. پس از تبيين معناي لغوي شهود و سير تطور معناي اين واژه در انگليسي و فارسي، چهار معناي متداول شهود در فلسفه توضيح داده مي‌شود: 1. شهود افلاطوني يا عرفاني؛ 2. شهود مبادي معرفت؛ 3. شهود كانتي؛ و 4. شهود تجربي. سپس به بررسي انديشه‌هاي متفكران شهودگرا در قرن بيستم پرداخته مي‌شود. در اين بررسي، تلاش شده با تتبع در آثار برخي از مهم‌ترين فيلسوفان اخلاق شهودگرا، ديدگاه آنان دربارۀ شهود اخلاقي بررسي شود و از اين رهگذر، نشان داده شود كه «شهود اخلاقي» در قرن بيستم چه ويژگي‌هايي داشته است. با برشمردن اين ويژگي‌ها مشخص مي‌شود كه شهود اخلاقي، نه شهود افلاطوني يا عرفاني است، نه شهود كانتي و نه شهود تجربي؛ بلكه «شهود اخلاقي» يكي از اقسام «شهود مبادي معرفت» است.