تأثير سامانه‌هاي دفاع موشكي بر بازدارندگي منطقه‌اي جمهوري اسلامي ايران

بازدارندگي، ازجمله روش‌هاي قديمي است كه در تاريخ نظامي كاربرد بسيار داشته ‌است. بازدارندگي در ساده‌ترين شكل آن عبارت است از نوع ويژه‌اي از روابط سياسي كه در آن يك طرف سعي در نفوذ بر رفتار طرف ديگر درجهت مطلوب خود دارد. بازدارندگي، يك نظريه در امنيت بين‌الملل است كه مورد توجه كشورها در نظم آنارشيك منطقه‌اي و جهاني قرار گرفته است. سامانه دفاع موشكي، ابزاري براي بازدارندگي تلقي مي‌شود كه البته در مناطق مختلف كاركردهاي متفاوتي دارد؛ ازجمله در شرايط ثبات و بي‌ثباتي و درنتيجه نظم و امنيت منطقه‌اي متفاوت است. اين پژوهش با هدف بررسي تأثيرات سامانه دفاعي موشكي بر بازدارندگي منطقه‌اي جمهوري اسلامي ايران قصد پاسخ به اين پرسش را دارد كه استقرار سامانه‌هاي دفاع موشكي توسط قدرت‌ مداخله‌گر در منطقه غرب آسيا، چه تأثيري بر بازدارندگي منطقه‌اي جمهوري اسلامي ايران درپي دارد؟ درراستاي پاسخ به پرسش با بهره‌گيري از اسناد و منابع كتابخانه‌اي موجود و استفاده از روش توصيفي و پرداختن به مفاهيمي چون بازدارندگي، سامانه‌هاي دفاع و راهبردهاي موشكي به بررسي تأثيرات دفاع موشكي بر امنيت منطقه پرداخته شده است. نتايج و يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه سامانه‌هاي دفاع موشكي تأثيرات دووجهي بر امنيت منطقه‌اي كشورها داشته و سامانه موشكي جمهوري اسلامي ايران به‌عنوان سامانه اصلي تقويت‌كننده بازدارندگي اين كشور عمل نموده و مي‌تواند به تقويت امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران كمك نمايد.