سياست‌هاي علم، فناوري و نوآوري براي تقويت بوم‌سازگان نوآوري

گرچه مفهوم بوم‌سازگان نوآوري محبوبيت فراواني در ميان پژوهشگران، مديران و سياست‌گذاران پيدا كرده اما هنوز توافق‌نظر چنداني روي تعاريف و تعابير حول آن شكل نگرفته است. با اين وجود، نگاه بوم‌سازگاني با تأكيدي كه بر روابط ميان كنشگران نظام نوآوري و هم‌وابستگي ميان آنها براي آفرينش‌ ارزش، نقش بخش خصوصي و بنگاه‌هاي كوچك، نقش فناوري‌هاي ديجيتالي، نوآوري باز و نيروهاي بازار و سمت تقاضاي نوآوري دارد مي‌تواند مكمل مناسبي براي ديدگاه نظام نوآوري در دنياي امروز باشد و به تقويت و ترميم نظام‌هاي نوآوري كمك كند. اين مقاله ضمن معرفي ديدگاه‌هاي مختلف بوم‌سازگاني و تفاوت‌ها و شباهت‌هاي آنها با يكديگر، اجزاء و مراحل چرخه عمر و همچنين سياست‌هاي تقويت و ترميم بوم‌سازگان نوآوري را بررسي مي‌كند. به دليل تأكيد بر نيروهاي بازار و نقش بخش خصوصي در ديدگاه بوم‌سازگاني، پژوهش‌هاي مربوط به بوم‌سازگان‌هاي نوآوري عمدتاً ديدگاهي بنگاه‌محور دارند و كمتر از ديد سياست‌گذاري به مطالعه اين مبحث پرداخته‌اند. در حال حاضر چارچوب جامع و مورد توافقي براي سياست‌هاي تقويت بوم‌سازگان در دست نيست و لذا اين مقاله اجمالاً ديدگاه‌هاي مختلف نسبت به اين سياست‌ها را مرور مي‌كند. از آنجا كه موفقيت بوم‌سازگان‌ها به عوامل متعددي بستگي دارد اين ديدگاه‌ها نسبتاً متنوع هستند و شامل مواردي چون كمك به گذار بوم‌سازگان‌ها، ايجاد چشم‌انداز مشترك، ايجاد هم‌تكاملي، ايجاد نزديكي جغرافيايي، تشكيل بن‌سازه و ايجاد ويژگي‌هاي مناسب در بوم‌سازگان مي‌شود. در انتهاي مقاله نيز بوم‌سازگان نوآوري داروهاي زيستي در ايران به عنوان يك مورد از بوم‌سازگان نوآوري معرفي شده است.