استفاده از ابزار مقررات‌گذاري براي اجراي سياست‌هاي نوآوري

در سال‌هاي اخير، مقررات به عنوان يكي از ابزارهاي سياست نوآوري مورد توجه زيادي قرار گرفته است. هر چند جهت و شدت اثر اين ابزار، موضوع مطالعه و ترديد پژوهشگران بوده اما تنوع ابزارهاي مقرراتي و پرهيز از هزينه‌ ابزارهاي مالي سياست نوآوري، سياست‌گذاران را تشويق به بكارگيري اين ابزار كرده است. بهره‌مندي از اين ابزار، مستلزم شناخت مقررات و فهم چگونگي اثرگذاري آن بر نوآوري است كه مقاله حاضر تلاش كرده از منظرهاي گوناگون به آن بپردازد. همچنين تغيير در محيط بنگاه‌ها و صنايع كه متأثر از رقابت‌هاي شديد و در نتيجه بروز نوآوري‌هاي گسلنده و شتايان است چارچوب‌هاي مقررات‌گذاري سنتي را مورد انتقاد قرار داده و از چارچوب‌هاي مقررات‌گذاري پويا حمايت مي‌كند. مقاله نهايتاً تلاش كرده با ارائه چگونگي كاربرد و اثر مقررات بر بنگاه‌هاي ايراني توليد دارو، شواهدي از اثر مقررات بر نوآوري ارائه نمايد.