تجارب دانشجويان دختر از سكونت در خوابگاه هاي دانشجويي: يك مطالعه كيفي

برخي دانشجويان، ضمن تحصيل در دانشگاه، زندگي جمعي و گروهي را نيز در خوابگاه هاي دانشجويي تجربه مي كنند. مطالعه حاضر با هدف بررسي تجارب دانشجويان دختر از سكونت در خوابگاه هاي دانشجويي و با روش پديدارشناسي صورت گرفت. با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند، 24 نفر از دانشجويان دختر ساكن در خوابگاه دانشگاه شهيد باهنر كرمان انتخاب شدند و براي جمع‌آوري داده ها از مصاحبه نيمه‌ساختار يافته استفاده شد. مصاحبه‌ها تا زمان اشباع ادامه يافتند و با روش كولايزي تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد كه سكونت در خوابگاه براي دانشجويان دختر، فرصت ها و مشكلات متعددي به همراه دارد. استقلال، افزايش صبر و توان تحمل مشكلات، يادگيري مديريت مالي، تقويت روحيه قدرشناسي نسبت به خانواده، آشنايي با فرهنگ ها و آداب و رسوم مختلف، يادگيري و تقويت مهارت هاي مختلف، افزايش نظم و مسئوليت پذيري و تقويت بعد معنوي و عمل به باور هاي ديني از مهم‌ترين فرصت هايي بودند كه سكونت در خوابگاه براي دانشجويان به ارمغان آورده بود. در كنار اين فرصت ها، احساس غربت و دلتنگي، فشار هاي رواني ناشي از هم اتاق شدن با افراد نامناسب، كيفيت پايين غذاي سلف، كاهش كيفيت درس خواندن و بهم خوردن نظم خواب از برجسته ترين مشكلاتي بودند كه دانشجويان به آن اشاره كردند؛ بنابراين بر مبناي اين يافته ها، خوابگاه هاي دانشجويي مي توانند مراكز آموزشي و فرهنگي مؤثري براي شكوفايي دانشجويان باشند و موجبات رشد فردي و اجتماعي آن‌ها را فراهم نمايند؛ اما سكونت در خوابگاه ها، در كنار جنبه هاي مثبت، مشكلاتي نيز به همراه دارد كه ضرورت برنامه ريزي هاي دقيق تر و سرمايه گذاري هاي بيشتر مسئولين را براي بهبود وضعيت خوابگاه ها نمايان مي سازد.