اهميّت حقوق خانواده در ادبيات سنّتي فارسي با رويكرد حقوق زوجين

خانواده ديرينه‌ترين و باهويّت‌ترين نهاد اجتماعي است. در ايران و به‌ويژه با ظهور اسلام به اين نهاد اجتماعي توجّه ويژه‌اي شده‌است. حقوق خانواده شعبه‌اي از علم حقوق با هدف تنظيم روابط خانوادگي و تعيين حقوق و تكاليف مربوط به خانواده است. از جمله نمودهاي حقوق خانواده، حقوق زوجين در قبال همديگر است. از گذشته‌هاي دور انديشة رعايت حقوق زن و مرد از باورداشت‌هاي مردمان ايران‌زمين بوده است. ادبيات به عنوان زبان گوياي مردمان آن روزگاران، اين انديشه‌ها را در قالب نظم و نثر براي آيندگان به ميراث گذاشته است. انديشمندان و سخنوران فارسي‌زبان تحت تأثير آموزه‌هاي ايراني ـ اسلامي بسياري از مظاهر حقوق خانواده را در آثار خود بازنموده‌اند. مقالة حاضر به روش توصيفي ـ تحليلي، حقوق خانواده را در ادبيّات فارسي بررسي و اين فرضيه را اثبات نمود كه سخنوران فارسي‌زبان با توجه به اشراف و احاطه‌اي كه بر مبادي حقوق بشري مندرج در فقه و حقوق اسلامي داشته‌اند، در سطحي بسيار گسترده اين مبادي و مظاهر آن را در كلام خويش منعكس نموده‌اند. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه سخنوران فارسي‌زبان به حقوق زوجين هم از نظر روحي ـ رواني و اخلاقي و هم از نظر مادي توجه ويژه‌اي داشته‌اند.