پيش بيني اضطراب بارداري بر اساس بهزيستي ذهني و شادكامي در زنان باردار شهر تبريز

زمينه: اين تحقيق با هدف بررسي رابطه ي بهزيستي ذهني و شادكامي با اضطراب بارداري زنان باردار شهر تبريز انجام گرفته است. طرح تحقيق حاضر در چهارچوب طرح هاي توصيفي از نوع همبستگي قرار دارد. روش كار: با توجه به طرح تحقيق و جامعه ي آماري، 97 نفر زن باردار با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس براي اين تحقيق در نظر گرفته شدند. در فرآيند گردآوري داده ها، از پرسشنامه هاي شادكامي آكسفورد، اضطراب بك و بهزيستي ذهني كي يز و ماگيارمو استفاده گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS23 و با به كارگيري آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه استفاده شد. يافته ها: با استفاده از روش تجزيه و تحليل آماري پيرسون و رگرسيون چندگانه (p 0.05)، نتايج نشانگر رابطه ي معنادار منفي بين بهزيستي ذهني و اضطراب بارداري؛ و شادكامي و اضطراب بارداري بود. همچنين، در خصوص فرضيه ي اصلي تحقيق، يافته ها حاكي از آن بود كه تركيب متغيرهاي بهزيستي ذهني و شادكامي به طور معني‌داري توانستند اضطراب بارداري را تبيين كنند و در حالي كه متغير بهزيستي ذهني به تنهايي توانسته بود 35 درصد از واريانس اضطراب بارداري را در اين مدل تبيين نمايد؛ شادكامي سهمي در تبيين مدل ايفا نكرد. نتيجه گيري: بر اين اساس، نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد بهزيستي ذهني و شادكامي به عنوان دو سازه مثبت در كاهش اضطراب مؤثر مي باشند و از نتايج اين پژوهش متخصصان زنان و زايمان و روانشناسان مي توانند استفاده نمايند.