نوسازي و گفتمان فرهنگي - مذهبي در دو دهه پاياني عصر پهلوي دوم

هدف پژوهش حاضر واكاوي نقش فرايند نوسازي در سقوط سلسلۀ پهلوي از منظر فرهنگي – مذهبي بود.روند نوسازي و گفتمان فرهنگي مذهبي در عصر پهلوي دوم، جنبش انقلابي مذهبي ضد نوسازي حكومت، مجادله بر‌ سر‌ وجوه دين و رابطه آن با قدرت و كنش‌هاي‌ ايدئولوژيك‌ رژيم پهلوي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج پژوهش كه با روش توصيفي تحليلي انجام شد، نشان دادعلت سقوط سلسله پهلوي، ريشه‌هاي قومي و مذهبي جامعه، ناديده گرفتن قدرت روحانيون و اثرپذيري فرهنگي از روحانيت بود، كه برنامه‌هاي نوسازي حكومت  هم نتوانست در بين آنها طرفداراني بيابد.در مجموعنوسازي و مدرنيزاسيون متاثر از الگوهاي غربي و متكي به سياست‌هاي آمرانه محمدرضا شاه پهلوي از دهه 40 شمسي به بعد، نگراني فزاينده گروه‌ها و اقشار مدافع فرهنگ و سنت اسلامي را برانگيخت و موجب انقلاب شد.