تحليل معيارهاي موثر در شناسايي مناطق مستعد توسعه طبيعت‌گردي در مناطق بياباني(مطالعه موردي: شهرستان ورامين، استان تهران)

زمينه و هدف: صنعت گردشگري يكي از بخش هاي اقتصادي است كه در صورت سرمايه گذاري مناسب، سود آن از بسياري از بخش هاي اقتصادي ديگر بيشتر است. گردشگري و شاخه هاي مختلف آن بويژه طبيعت گردي و ژئو گردشگري در جهان امروز نقش متنوعي در زمينه هاي گوناگون فرهنگي، اجتماعي و همچنين بخش اقتصادي بازي مي كنند. شناسايي و معرفي معيارهاي موثر در توسعه طبيعت گردي مناطق بياباني هدف اين مطالعه مي باشد. روش بررسي: در اين مطالعه عوامل و معيارهاي موثر در معرفي مناطق داراي قوت براي جذب گردشگر در دو گروه طبقه بندي شدند. اين دو گروه شامل معيارهاي مربوط به ويژگي هاي محيطي و اقليمي و همچنين معيارهاي مربوط به زيرساخت هاي رفاهي خدماتي است. هر يك از اين معيارها داراي زيرمعيارهايي مي باشند. يافته ها: در اين مطالعه با استفاده از سيستم هاي تصميم گيري چند معياره و سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS^3) زيرمعيارها و معيارهاي شناسايي شده در رابطه با هدف وزن دهي و تلفيق شدند. نتيجه گيري: طبق نتايج اين بررسي منطقه مورد مطالعه داراي پتانسيل بالايي براي توسعه طبيعت گردي مي باشد.