سنجش ميزان بهره‌مندي شهرستان‌هاي استان گلستان با تاكيد بر توسعه يافتگي روستاها با استفاده از روش آنتروپي و تاپسيس

زمينه و هدف: سطح زندگي انسان با رشد و پيشرفت علم و دانش بشري همواره در حال پيشرفت بوده است. با اين حال، اين رشد و توسعه در تمام مناطق و سكونتگاه‌هاي انساني يكسان نبوده و در نتيجه آن جوامع مختلفي با سطح توسعه اجتماعي – اقتصادي متفاوت ايجاد شده است. بنابراين استفاده از علم برنامه‌ريزي ناحيه‌اي دركاهش اين نابرابري ضروري به نظر مي‌رسد. هدف از انجام تحقيق حاضر، ارزيابي و سطح‌بندي توسعه اقتصادي – اجتماعي شهرستان‌هاي استان گلستان با تاكيد بر ميزان توسعه‌يافتگي روستاهاي اين شهرستان است. روش بررسي: براي اين منظور از روش آنتروپي و تاپسيس براي وزن‌دهي به معيارها و اولويت بندي شهرستان‌ها استفاده شد. تعداد 12 معيار در چهار دسته كلي شامل جمعيت، حمل و نقل، امكانات رفاهي و بهداشت و درمان جهت سنجش ميزان بهره مندي شهرستان‌ها انتخاب شدند. يافته‌ها: بر اساس نتايج بدست آمده شهرستان گنبد با ضريب بهره مندي 92/0 رتبه اول و شهرستان بندر گز با ضريب بهره مندي 12/0 رتبه يازدهم را بدست آورد. پس از تعميم ضرايب، شهرستان‌ها از نظر ميزان بهره‌مندي در چهار طبقه زياد، متوسط، كم و  بسيار كم قرار گرفتند. در انتها براي اطمينان از اولويت هر يك از شهرستان‌ها، تحليل حساسيت با هفت تكرارانجام شد. نتيجه‌گيري: نتايج اين تحقيق مي‌تواند به عنوان الگويي براي برنامه‌ريزي رشد و توسعه‌ي روستاهاي شهرستان‌هاي استان مورد استفاد قرار گيرند.