طراحي الگوي سرمايه اجتماعي مبتني بر تعاليم ديني

هدف اين پژوهش، طراحي الگويي از سرمايه اجتماعي مبتني‌بر تعاليم ديني است. روش انجام اين پژوهش، كيفي و با رويكرد استقرايي است. به منظور استخراج مطالب، از فن تحليل مضمون استفاده شد. منابع موردبررسي نيز نامه‌هاي حضرت علي(ع) در نهج‌البلاغه و همچنين بيانات ايشان در كتاب ميزان‌الحكمه است. نتايج به‌دست‌آمده براساس داده‌هاي پژوهش، بيانگر سه مجموعه الزام است كه بايد در سه سطح فردي، شبكه‌اي و اجتماعي رعايت شود. با رعايت نكات هر سطح مي‌توان به يك سرمايه اجتماعي منسجم و حداكثري دست‌يافت. در سطح فردي، هر شخص بايد ظرفيت‌هايي را درون خويش به‌وجود آورد، مانند خيرخواهي و ايثار؛ اين‌دست ظرفيت‌ها به نگرش و ذهنيت فرد نسبت به جهان خارج مربوط مي‌شود و بستر اوليه خلق سرمايه اجتماعي است. در سطح شبكه‌اي بايد تعاملات بين‌فردي (و عموماً روزانه افراد) سامان پيدا كند، مانند بخشندگي و دستگيري از نيازمندان. در سطح اجتماعي نيز توصيه‌هايي براي مديران و مسئولان قرار دارد كه با رعايت آن مي‌توان فضاي كلي جامعه را سالم و حامي سرمايه اجتماعي كرد.