نظام ملي ارزيابي؛ نياز مبرم فرايندهاي قانون‌گذاري و برنامه‌ريزي جمهوري اسلامي ايران

هدف از اين مقاله، تبيين جايگاه بايسته ارزيابي و ضرورت نهادينه‌سازي آن در فرايندهاي رسمي سياست‌گذاري كشور و پيشنهاد تدوين نظام ارزيابي ملي است. در فرايندهاي قانون‌گذاري و سياست‌گذاري كشور، به ارزيابي توجه كافي نشده و بسياري از مصوبات مجلس شوراي اسلامي و نهادهاي سياست‌گذار به‌صورت ارزيابي‌پذير، تدوين و تصويب نمي‌شوند. در اين مقاله، با مطالعه ادبيات ارزيابي سياست و تحليل تجربيات رسمي برخي كشورها از طريق مطالعه قوانين و اسناد رسمي منتشرشده، ضرورت ارزيابي نهادينه سياست‌ها و برنامه‌ها در سطح ملي موردتوجه قرار مي‌گيرد و پيشنهادهايي براي ايجاد نظام ارزيابي در كشور ارائه مي‌شود. نظام ملي ارزيابي بايد به صورت گام‌به‌گام و با ايجاد آمادگي ارزيابي و فرهنگ ارزيابي در كشور اجرايي ‌شود و بر اساس آن، الزام نهادهاي سياست‌گذار به تصويب قوانين و برنامه‌هاي ارزيابي‌پذير، تعيين متولي ارزيابي كشور، تدوين برنامه‌هاي عملياتي ارزيابي‌پذير، ايجاد پايگاه داده ارزيابي و انتشار تمام برنامه‌ها، شاخص‌ها و نتايج ارزيابي‌ها انجام ‌شود.