جلوه‌هاي خمر در شعر مصطفي وهبي التل مطالعۀ موردي (ديوان عشيات وادي اليابس)

مصطفي وهبي التل متخلص به عرار، پرآوازه‌ترين شاعر، اديب، روشنفكر و فرهيخته اردن است، در شعر وي مضاميني همچون عشق، شراب، مستي و هستي و نيستي، زندگي و مرگ، عياشي و خوشگذراني را مي‌توان ديد البته خمريات از مهمترين مضاميني است كه در ديوان (عشيات وادي اليابس) به صورت‌هاي گوناگوني به كار مي‌رود تا جايي كه او را در خمريات، همپايه ابونواس، اعشي واخطل مي‌دانند، باده گساري، شراب و مستي از مهمترين موضوعاتي است كه در ديوان وي به وضوح مشاهده مي‌شود. اين پژوهش به اين نتيجه رسيده كه خمريات اين شاعر، با مضمون جلوه‌هاي خمري از جمله «عياشي و خوشگذراني، بي‌مبالاتي به دنيا و متعلقات آن، اضطراب و بيم از مرگ و اغتنام فرصت، بكار بردن مي‌و انگور واقعي و درمان و دعواي بيماري» همراه و با روش پژوهشي توصيفي – تحليلي بررسي شده است و به اين سوال پاسخ دهد كه جلوه‌هاي خمر در شعر مصطفي وهبي التل چگونه به كار رفته است؟ و بر اين فرض استوار است كه؛ عياشي و خوشگذراني و در پي آن غنيمت شمردن فرصت‌ها، نتيجه تفكر او در مورد شراب است. اين پژوهش در پي اين هدف است كه باده و خمر از مهمترين اغراض شعري شاعر است و حضور آن در شعر وي انكار ناپذير است.