رويكرد چين به سازمان همكاري شانگهاي در پرتو سياست خارجي نوين اين كشور (سال‌هاي 2013 تا 2018)

كاهش رشد اقتصادي چين در سال‌هاي اخير و برخي تحول‌ها در نظام بين‌الملل همچون تلاش آمريكا براي تمركز بر آسياپاسيفيك موجب شد تا شي‌جين ‌پينگ به‌دنبال پيگيري سياست خارجي نويني با ارائۀ مدل‌هاي نوين اقتصادي باشد. چين نمي‌خواهد در شرق آسيا در محاصرۀ آمريكا قرار گيرد. اين كشور براي تداوم رشد خود، طرح‌هاي جديدي ارائه كرده است. نمونه‌هاي آشكار اين ابتكارها را مي‌توان «بانك سرمايه‌گذاري زيرساخت‌هاي آسيايي» و «ابتكار يك كمربند يك جاده» دانست. اين طرح‌ها و ايده‌هاي نوين به تحول‌هايي در رويكرد و سياست چين در برابر منطقۀ آسياي مركزي و همچنين سازمان همكاري شانگهاي انجاميده است. بدين ترتيب، پرسش پيش روي اين نوشتار اين است كه رويكردهاي نوين چين چه تأثيرهايي بر رويكرد اين كشور نسبت به سازمان همكاري شانگهاي داشته است؟ در پاسخ، مي‌توان گفت تحول در سياست خارجي چين سبب شده است تا اقتصاد و در نتيجه تقويت بعد اقتصادي سازمان، اساس رويكرد پكن قرار گيرد. اين اقتصادي شدن، موجب ايجاد اختلاف‌هايي با روسيه نيز شده كه بيشتر به‌دنبال تقويت بعد امنيتي سازمان است. همچنين در كنار مبارزه با تروريسم، حفظ امنيت سرمايه‌گذاري‌هاي انجام‌شده با ابتكار «يك كمربند يك جاده» نيز اولويت بالايي يافته است. علاوه براين، رويكرد نوين در سياست خارجي چين در ابراز تمايل اين كشور براي عضويت دائم ايران در اين سازمان تأثيرگذار بوده است؛ البته عوامل ديگري نيز در اين خصوص نقش‌آفرين بوده‌اند. روش نوشتار توصيفي-تحليلي و مبتني بر آثار و نوشته‌ها و اسناد موجود است.