تأثير انعطاف‌ناپذيري مالي بر ناهنجاري ارزشي

هدف: هدف از اجراي اين پژوهش، تعيين اثرپذيري ناهنجاري ارزشي از انعطاف‌ناپذيري مالي است. مطابق با ادبيات پژوهش، سه منبع مرتبط با انعطاف‌ناپذيري مالي شناسايي شد و يك شاخص تركيبي انعطاف‌ناپذيري مالي بر اساس متغيرهاي برگشت‌ناپذيري سرمايه‌گذاري، اهرم كل و محدوديت مالي شكل گرفت.روش: براي دستيابي به اهداف پژوهش، از داده‌هاي ماهانه 450 سال ـ شركت طي دوره زماني 1387 تا 1396 استفاده شده است. براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش، از مدل سه عاملي فاما و فرنچ (1993) استفاده شده و با پيروي از مطالعات پولسن، فاف و گري (2013)، انعطاف‌ناپذيري مالي به‌عنوان عامل چهارم به آن اضافه شده است. براي بررسي نقش انعطاف‌ناپذيري مالي بر ناهنجاري ارزشي، مدل‌هاي ياد شده يك‎ بار با استفاده از داده‌هاي تركيبي و بار ديگر به روش سري زماني برازش شدند.يافته‌ها: انعطاف‌ناپذيري مالي بر صرف ريسك سهام و پرتفوي تأثير معناداري مي‌گذارد.نتيجه‌گيري: انعطاف‌ناپذيري مالي، به صرف ريسك مثبت در سطح سهام و پرتفوي‌هاي سرمايه‌گذاري منجر مي‌شود و شركت‌هاي ارزشي، به‎دليل جبران ريسك انعطاف‌ناپذيري مالي، در قياس با شركت‌هاي رشدي، بازده آتي بيشتري به‌دست مي‌آورند و در نهايت، رابطه مثبت عامل انعطاف‌ناپذيري مالي با پرتفوي‌هاي انعطاف‌ناپذير و رابطه منفي با پرتفوي‌هاي انعطاف‌پذير نشان مي‌دهد كه انعطاف‌ناپذيري مالي، شركت‌ها را به‌طور مستقل در معرض شوك‌هاي مشترك قرار مي‌دهد.