بررسي ويژگي‌هاي فيتوشيميايي گل سرخارگل [purpurea (L.) Moench Echinacea] در كشت مخلوط با لوبيا سبز و تاريخ‌هاي مختلف كشت تابستانه

در بررسي عملكرد ماده خشك و ويژگي‌هاي فيتوشيميايي گل سرخارگل‌‌هاي دو‌ساله در كشت مخلوط سرخارگل با لوبيا سبز و تاريخ‌هاي مختلف كشت تابستانه، آزمايشي به ‌‌صورت كرت‌هاي خرد‌شده در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 92-1391، طراحي و اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل آرايش كشت [كشت خالص سرخارگل، كشت خالص لوبيا سبز، كشت مخلوط جايگزيني با الگوهاي كشت 1:1 (يك در ميان) و 2:2 (دو در ميان) سرخارگل و لوبيا سبز]، تاريخ‌هاي كشت [(10 تير، 9 مرداد و 8 شهريور) در تابستان 1391] و كشت لوبيا سبز هم‌زمان با سبز‌شدن سرخارگل در بهار 1392 بود. نتايج آزمايش نشان داد كه كشت زودهنگام سرخارگل‌ها در تابستان (10 تير) موجب افزايش ماده خشك، مشتقات اسيد كافئيك و محتواي فنل و فلاونوئيد كل گل شد. در ميان الگوهاي كشت مخلوط نيز، كشت دو در ميان سرخارگل و لوبيا سبز، موجب افزايش ماده خشك گل شد. در حالي‌كه بيشترين مقدار اسيد شيكوريك، اسيد كلروژنيك و اكيناكوزيد به‌ترتيب با 3/29، 4/2 و 3/2 ميلي‌گرم بر گرم ماده خشك در كشت خالص سرخارگل‌ها به‌دست آمد. بيشترين مقدار فنل و فلاونوئيد كل گل هم، در تاريخ كاشت 10 تير و آرايش تك‌كشتي سرخارگل‌ها به‌دست آمد. در كل، مي‌توان گفت كه اگر هدف از كشت اين گياه افزايش توليد مشتقات اسيد كافئيك باشد، تك‌كشتي و اگر هدف، بهبود توليد ماده خشك باشد، كشت مخلوط مزيت محسوب مي‌شود. به علاوه، كشت زودتر اين گياه نيز از نظر توليد ماده خشك و مشتقات اسيد كافئيك نسبت به كشت تأخيري، برتري دارد.