آثار متقابل سطح كنسانتره و مدت مصرف جيره پرواري بر توليد گاز، فراسنجه‌هاي تخمير و غلظت اسيدهاي چرب فرّار در شرايط برون تني

هدف اين پژوهش بررسي اثرات متقابل سطح كنسانتره و مدت زمان مصرف جيره برتوليد گاز، فراسنجه‌هاي تخمير، جمعيت پروتوزوا و غلظت اسيدهاي چرب فرّار در شرايط برون تني بود. تعداد 27 رأس بره نر نژاد لري (5±26 كيلوگرم) با سه جيره آزمايشي با سه سطح كنسانتره 55، 70 و 85 درصد به‌مدت 100 روز  پروار شدند (9 راس براي هر جيره). مصادف با روزهاي 70 و 100 دوره پروار مايع شكمبه بره هاي هر گروه از طريق سوند مري تهيه و مخلوط شد و براي آزمايش توليد گاز جيره در شرايط آزمايشگاهي استفاده شد. نتايج نشان داد كه نرخ توليد گاز (ميلي ليتر در ساعت) تحت تأثير سطح كنسانتره و مدت مصرف جيره قرار نگرفت (P 0/05). گوارش‌پذيري ماده آلي با افزايش سطح كنسانتره افزايش يافت (P 0/05) ولي با طولاني تر شدن مدت مصرف جيره كاهش يافت (P 0/05). غلظت نيتروژن آمونياكي شكمبه با افزايش درصد كنسانتره و با طولاني تر شدن مدت مصرف جيره افزايش يافت (P 0/05). جمعيت پروتوزوآ و غلظت كل اسيدهاي چرب فرّار در جيره 85درصد كنسانتره بيشتر از دو جيره ديگر بود (P 0/05). با طولاني تر شدن مدت مصرف جيره اسيدپروپيونيك و اسيدايزوبوتيريك كاهش (P 0/05) و در مقابل اسيداستيك، اسيدايزووالريك افزايش يافت (P 0/05). اثرات متقابل معني‌داري بين سطح كنسانتره و مدت مصرف جيره براي گاز توليدي بعد از 24 ساعت انكوباسيون، اسيدپروپونيك و اسيدبوتيريك مشاهده شد (P 0/05). نتيجه كلي اين‌كه، كوتاهتر شدن دوره پروار وقتي بره‌ها با جيره پركنسانتره تغذيه مي شوند ممكن است در بهبود فراسنجه‌هاي تخمير شكمبه‌اي بره‌هاي پرواري مفيد باشد.