اثرات تغيير اقليم بر رواناب با مدل هيدرولوژيكي IHACRES در برخي از حوزه‌هاي آبخيز استان اردبيل

تغيير اقليم يكي از مهم‌ترين چالش‌هايي است كه بخش‌هاي مختلف زندگي انسان را تحت تأثير قرار مي‌دهد، در دهه‌هاي اخير شرايط اقليمي سبب تغيير در حجم، زمان و مدت رواناب شده است كه پيامد اين اتفاق در عرصه مديريت منابع آب، تحولات و تغييرات بسياري را به‌وجود خواهد آورد. هدف از پژوهش حاضر به‌دست آوردن نوسانات رواناب طي دهه‌هاي آينده (2030-2011)، با استفاده از مدل IHACRES مي‌باشد. بدين منظور پارامتر‌هاي اقليمي دماي‌حداكثر، دماي حداقل و بارش طي دهه‌هاي آينده (2030-2011) با استفاده از مدل ريزمقياس نمايي LARS-WG و استفاده از خروجي مدلHadCM3 بررسي شدند و داده‌هاي به‌دست‌ آمده با استفاده از مدل IHACRES در 8 ايستگاه هيدرومتري واقع در جنوب و جنوب غربي استان اردبيل اجرا شدند و ميزان رواناب در ايستگاه‌ها طي دهه‌هاي آينده (2030-2011) تخمين زده شدند. نتايج نشان مي‌دهد ميزان بارش طي دهه‌هاي آينده دچار نوساناتي شده و به‌طوركلي براي دوره زماني 2030-2011 مقدار بارندگي 3.68 درصد كاهش يافته و دماي حداقل 16.48 و دماي حداكثر نيز 5.39 درصد افزايش يافته است. هم‌چنين بررسي ميزان رواناب طي دهه‌هاي آينده در ايستگاه‌هاي هيدرومتري نشان داد كه دبي متوسط به‌طوركلي 0.16 درصد كاهش يافته است و از طرف ديگر تعداد وقايع دبي اوج افزايش يافته است كه بيش‌ترين افزايش مربوط به ايستگاه هيدرومتري يامچي با دبي متوسط 2.09 مترمكعب بر ثانيه و 16 روز دبي اوج بالاي 6 مترمكعب برثانيه مي‌باشد.